هنگام بازديد از يک بيمارستان روانى، از روان‌ پزشک پرسيدم شما چطور مي‌فهميد که يک بيمار

 روانى به بسترى شدن در بيمارستان نياز دارد يا نه؟

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب مي‌کنيم و يک قاشق چايخورى، يک فنجان و يک سطل 


جلوى بيمار مي‌گذاريم و از او مي‌خواهيم که وان را خالى کند.


من گفتم: آهان! فهميدمآدم عادى بايد سطل را بردارد چون بزرگ‌ تر است.


روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زير آب وان را بر مي‌دارد...  شمامي‌خواهيد تختتان کنار


 پنجره باشد؟

 

نتیجه گیری :

 

1.     راه حل هميشه در گزينه هاي پيشنهادي نيست.


2.     در حل مشکل و در هنگام تصميم گيري هدفمان يادمان نرود در حکايت فوق هدف خالي 


کردن آب وان است نه استفاده از ابزار پيشنهادي.


3  همه  راه حل ها هميشه در تير رس نگاه نيست